หน้า 22 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 24 / 25

จะคิดเรื่องกฎแห่งกรรมนี้ว่า “วิบากแห่งกรรม เป็นอจินไตยไม่ควรคิด ผู้ที่คิด ก็จะพึงมีส่วนแห่งความเป็น บ้า ได้รับความลำบากเปล่า” 1.2.3 คำนิยาม ถูก ผิด, ดี ชั่ว, บุญ บาป, คุณ โทษ, ควร ไม่ควร การศึกษาเรื่อ

บทความนี้สำรวจความหมายของกฎแห่งกรรม ซึ่งมีผลต่อการตัดสินใจในชีวิตมนุษย์ในทุกๆ วัน โดยเสนอแนวคิดเกี่ยวกับความถูกต้องและความผิด การทำดีและทำชั่ว พร้อมทั้งคำอธิบายเฉพาะเกี่ยวกับบุญและบาป โดยยกตัวอย่างเหต

เจตนาคือความจงใจ ฉะนั้นความหมายของคำว่า กรรม โดยสมบูรณ์ แปลว่า การกระทำโดยเจตนาคือ จงใจกระทำ การกระทำแบ่งออกเป็น 3 ทาง ได้แก่ การกระทำทางกาย ทางวาจา และทางใจ ทุกอย่างที่ เกิดจากความจงใจของผู้กระทำถือว

บทความนี้อภิปรายเกี่ยวกับความหมายของกรรมในพระพุทธศาสนา โดยรวบรวมการกระทำที่มีเจตนา แบ่งกรรมออกเป็น 2 ประเภทคือ กุศลกรรมและอุกุศลกรรม กุศลกรรมหมายถึงกรรมดีที่ทำด้วยจิตใจที่บริสุทธิ์ ประกอบไปด้วยกรรมทาง

1.2.6 กรรมอยู่ที่ไหน จากพุทธภาษิตที่ว่า “บุคคลหว่านพืชเช่นไร ย่อมได้ผลเช่นนั้น ผู้ทำกรรมดีย่อมได้ผลดี ผู้ทำกรรม ชั่วย่อมได้ผลชั่ว” ทำให้เราเกิดความสงสัยว่ากรรมดีกรรมชั่วที่ทำไปแล้วอยู่ที่ไหน จะลองเปรี

เนื้อหาในบทความนี้ว่าด้วยแนวคิดเกี่ยวกับกรรมที่อยู่ที่ไหน โดยเมื่อลงลึกถึงคำสอนของพระพุทธเจ้า การทำกรรมจะรับผลตามตนเอง เช่นเดียวกับที่ชาวนาปลูกข้าว จิตเปรียบเสมือนเมล็ดพันธุ์ที่เก็บกรรมไว้ในตนเอง นอกจ

ดังจะเห็นได้ว่าโครงสร้างภาพรวมของกรรมและการให้ผลของกรรมมีความเป็นมา 3 ช่วงสำคัญๆ ซึ่งได้ยึดถือเป็นเนติแบบแผนสำหรับวางแนวทางการศึกษาเรื่องกฎแห่งกรรมตราบจนกระทั่งปัจจุบันนี้ 1.2.10 ปฏิปทาให้ถึงความดับแห

เนื้อหานี้อธิบายโครงสร้างภาพรวมของกรรมและการให้ผลของกรรมที่มีความสำคัญ 3 ช่วง พร้อมซาบซึ้งถึงอวิชชาที่ส่งผลต่อการกระทำทางกาย วาจา และใจของสัตว์ สัมผัสต่างๆ ส่งผลต่อการเกิดกรรม ซึ่งพระพุทธองค์ได้ตรัสถึ

4. อนุสาวเนนะ คือ การกล่าวกระซิบว่ากล่าวเล้าโลมใกล้หูของพวกภิกษุ เพื่อให้ภิกษุทั้งหลาย ลุ่มหลงเชื่อถ้อยคำของตน และให้ถือลัทธิของตนซึ่งเป็นลัทธิที่ผิดจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้า 5. สลากัดคาเหนะ คือ การเขียน

เนื้อหาเกี่ยวกับการทำสังฆเภทในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะกลยุทธ์การกล่าวกระซิบและการเขียนสลากเพื่อยุยงให้พระภิกษุเชื่อมตามลัทธิที่ผิดจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ศึกษากรณีของพระเทวทัตที่พยายามปกครองสงฆ์ถึงขั้นใช้

สงฆ์ไม่ได้ สามเณรก็ทำลายสงฆ์ไม่ได้ สามเณรีก็ทำลายสงฆ์ไม่ได้ อุบาสกก็ทำลายสงฆ์ไม่ได้ อุบาสิกาก็ทำลายสงฆ์ไม่ได้ แต่พยายามเพื่อจะทำลายได้ ดูก่อนอุบาลี ภิกษุปกตัตตะ มีสังวาสเสมอ กัน อยู่ในสีมาเดียวกัน ย่อ

บทความนี้นำเสนอความสำคัญและโทษของอนันตริยกรรมทั้ง 5 ประการในพระพุทธศาสนา ซึ่งประกอบด้วย สังฆเภท โลหิตุปบาท อรหันตฆาต มาตุฆาต และปิตุฆาต โดยอธิบายการให้ผลของแต่ละกรรมที่กระทำ โดยเฉพาะการฆ่าบิดามารดาและ

4.2.3 อาสันนกรรมฝ่ายอกุศลกรรม อาสันนกรรมฝ่ายอกุศลกรรม คือ กรรมฝ่ายบาปหรือฝ่ายชั่วที่จะชักนำผู้ที่กระทำอาสันนกรรมให้ ไปเกิดในทุคติภูมิหลังจากที่ละโลกไปแล้ว กรณีศึกษาจากพระไตรปิฎก เกิดเป็นนาคเพราะกรรมที

อาสันนกรรมฝ่ายอกุศลกรรมเป็นกรรมที่ชักนำให้เกิดในทุคติเมื่อเสียชีวิต เช่น การนึกถึงกรรมที่ทำชั่ว ก่อนตายในกรณีของพระภิกษุที่มีความวิตกกังวลทำให้เขาไปเกิดเป็นพญานาคราช เอรกปัตตะ ในทางตรงกันข้าม อาสันนกร

“ปาโปปิ ปสฺสติ ภัทร์ ยทา จ ปาจตี ปาป๊ ภทโรป ปสฺสติ ปา ยทา จ ปัจจดี ภัทร์ ยาว ปา น ปจฺจติ อก (ปาโป) ปาปานิ ปสฺสติ ยาว ภัทร์ น ปจจติ อก (ภทโร) ภัทรานิ ปสฺสติ แม้คนผู้ทำบาป ย่อมเห็นบาปว่าดี ตลอดกาลที่บาป

ในบทนี้กล่าวถึงการเห็นบาปว่าดีหรือชั่วตามผลของกรรม การใช้ความคิดในทางที่ดีเพื่อสะสมบุญ และการที่กรรมให้ผลในช่วงเวลาต่างๆ ทั้งในชาตินี้และชาติหน้า กรรมมีประเภทหลายประเภทที่แสดงให้เห็นถึงการให้ผลตามเวลา

1) ปริปักกทิฏฐธรรมเวทนียกรรม กรรมที่บันดาลให้ได้รับผลในปัจจุบันชาตินี้ทันที เพราะ กรรมประเภทนี้มีกำลังในการให้ผลมาก จึงสามารถที่จะบันดาลให้บุคคลที่กระทำอกุศลกรรมหรือกุศล กรรมได้รับผลภายใน 7 วันอย่างแน

ปริปักกทิฏฐธรรมเวทนียกรรมเป็นกรรมที่มีอำนาจในการให้ผลทันทีในปัจจุบัน มีสองฝ่ายคือกรรมชั่วและกรรมดี กรรมชั่วทำให้เกิดความทุกข์ภายใน 7 วัน ส่วนกรรมดีนำมาซึ่งความสุขเร็วขึ้น มีตัวอย่างจากพระเจ้าสุปปพุทธะ

ไม่มีแล้ว เช่น องคุลิมาลฆ่าคน ผลของกรรมที่ฆ่ามนุษย์นั้น ไม่สามารถให้ผลได้ เพราะเป็นพระอรหันต์แล้ว ทำให้สิ้นภพสิ้นชาติ กรรมที่ทำเอาไว้นั้นตามให้ผลไม่ได้อีก คือไม่ต้องเกิดอีก กรรมนั้นไม่มีผู้รับสนอง จึง

เนื้อหานี้อธิบายเรื่องอโหสิกรรมในพระพุทธศาสนา ว่าการกระทำกรรมแม้จะเป็นอกุศลกรรม แต่เมื่อเกินระยะเวลาในการให้ผลแล้วจะไม่มีโอกาสให้ผล ซึ่งเรียกว่าอโหสิกรรม เช่น กรณีองค์พระอรหันต์อาจกระทำกรรมไว้แต่ไม่ให

…กนิกาย คาถาธรรมบท, มก. เล่ม 42 หน้า 40 * เรื่องอุบาสกชื่อจุลกาล, ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท, มก. เล่ม 42 หน้า 222 บ ท ที่ 6 ท ร ร ศ น ะ เ รื่ อ ง ก า ร ล า ง บ า ง ใ น พ ร ะ พุ ท ธ ศ า ส น า DOU 129

บทความนี้กล่าวถึงการกำเนิดบาปในพระพุทธศาสนา โดยเน้นว่าบาปเกิดจากกิเลสที่อยู่ภายในจิตใจของมนุษย์ เช่น โลภะ โทสะ และโมหะ ไม่ใช่เรื่องที่ถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่น ซึ่งต่างจากความเชื่อในศาสนาอื่นๆ เช่น คริสต์

การตั้งเป้าหมายชีวิตเช่นนี้ เป็นการตั้งเป้าหมายชีวิตที่แคบ สั้น และเสี่ยงอันตราย เป็นความคิด ที่อยู่บนพื้นฐานของความประมาท ไม่ได้เตรียมพร้อมสำหรับชีวิตหลังความตาย เพราะในเวลาใกล้ตายจะ มีภาพเหตุการณ์แส

การตั้งเป้าหมายชีวิตที่แคบอาจทำให้เราเสี่ยงต่อการไม่มีความพร้อมสำหรับชีวิตหลังความตาย การสร้างบุญกุศลและละบาปเป็นสิ่งสำคัญที่เราไม่ควรละเลย เพื่อให้เราสามารถสร้างความดีและมีจิตใจที่ผ่องใสก่อนจากโลกนี้

รอยบัณฑิตนักปราชญ์ก็สามารถพลิกผันชีวิตให้กลับมาดีได้ ดังที่กล่าวไว้เราทุกคนหมุนเวียนเปลี่ยนตาย เกิดมาแล้วทุกสถานภาพ จึงตั้งคำถามว่า ความไม่ประมาทในการดำรงชีวิตคืออะไร เป็นอย่างไร? ดังที่ทราบสิ่งที่ครอ

บทความนี้นำเสนอหลักธรรมที่เกี่ยวกับความไม่ประมาทในการดำรงชีวิต โดยชี้ให้เห็นว่า กิเลสต่างๆ เช่น ความโลภ ความโกรธ และความหลง ส่งผลกระทบต่อความสามารถและศักยภาพของมนุษย์ ทั้งยังเสนอวิธีการแก้ไขปัญหาด้วยก

ทางในที่มืดฉะนั้น ผู้รู้ที่แท้จริงที่จะเกินกว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นไม่มี เพราะพระองค์ทรงเป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน ทรงเป็นผู้หลุดพ้นจากกิเลสอาสวะทั้งปวง และยังทรงมีพระมหากรุณาอันเปี่ยมล้นที่จะนำ

ศาสตร์แห่งการเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นการศึกษาเกี่ยวกับคุณสมบัติและการสร้างบารมีของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ซึ่งเป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบานและไม่มีใครเกินพระองค์ การศึกษานี้ไม่เพียงแต่เพื่อเพิ่มศรัทธาใ

ก. ความยากในการพรรณนาคุณของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเป็นต้นแบบที่สมบูรณ์ที่สุดของมนุษย์และเทวดาทั้งหลายตลอดทั่วทั้งภพ 3 และการบังเกิดขึ้นของพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นย่อมยังตลอดทั่วทั้งภ

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นต้นแบบที่สมบูรณ์ของมนุษย์และเทวดา การเกิดขึ้นของพระองค์ช่วยดับความเร่าร้อนของกิเลสและให้หนทางพ้นจากทุกข์ภัย พระคุณของพระองค์มากมายจนยากที่จะพรรณนา โดยพระอรหันต์สาวกได้เปรียบเทีย

อาศัยอยู่นี้เกิดขึ้นมาได้อย่างไร และจะมีการเปลี่ยนแปลงไปได้อย่างไร ดังนั้นพระพุทธองค์จึงทรงสรุปได้ว่า “โลกทั้งโลกก็คือคุกขังสรรพสัตว์” ทำให้ต้องเวียนว่ายตายเกิดมานับภพนับชาติไม่ถ้วน จึงทำให้พระพุทธองค

บทความนี้เริ่มต้นด้วยการสรุปความรู้ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ทรงเผยแพร่ต่อทั้งมนุษย์และเทวดา เน้นว่าพระองค์เป็นผู้รู้แจ้งในทุกสิ่ง ทำให้ทรงสามารถชี้นำสรรพสัตว์ไปสู่การหลุดพ้นได้ โดยมีการสอนตามความเหมาะ

กายเนื้อที่ประกอบด้วยลักษณะมหาบุรุษนี้ มีความไม่เที่ยงเป็นทุกข์และเป็นอนัตตา จึงมีความแก่ ความเจ็บและความตาย เหมือนบุคคลทั่วไป แต่กายนี้เป็นร่างกายของบุคคลผู้ประเสริฐสูงสุด เพราะได้ทรง สั่งสมบ่มบารมีม

บทความนี้สำรวจความหมายของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในสองนัย หลักการหลักคือการอธิบายความเป็นมหาบุรุษในร่างกายมนุษย์ธรรมดาและการมีพระธรรมกายอยู่ภายใน โดยเน้นย้ำถึงความสำคัญของการปฏิบัติธรรมเพื่อเข้าถึงธรรมกายแ

บุคคล อัจฉริยมนุษย์..... กาลกิริยาของบุคคลผู้เป็นเอกเป็นเหตุแห่งความเสียใจของคนเป็นอันมาก ผู้เป็นเอก..... ย่อมเกิดขึ้นเป็นผู้ไม่มีที่สอง ไม่มีใครเช่นกับพระองค์ ไม่มีใครเปรียบ..... เป็นผู้เลิศกว่า สัตว

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นบุคคลที่ไม่มีใครเสมอเหมือน ผู้ให้ความรู้และนำความสุขแก่สรรพสัตว์ โดยมีการอุบัติของพระองค์ที่ก่อให้เกิดการเข้าใจความจริง ตามที่พระองค์ทรงรู้ โดยผ่านการสั่งสอนให้รู้จักทางหลีกพ้นจ

ภูเขาหินลูกใหญ่นั้น พึงถึงการหมดไป สิ้นไป ยังเร็วกว่าแล ส่วนกัปหนึ่งยังไม่ถึงการหมดไป สิ้นไป กัปนาน อย่างนี้แล”1 ยังมีอีกอุปมาหนึ่งใน สาสปสูตร” ว่า “นครที่ทำด้วยเหล็กยาวหนึ่งโยชน์ กว้างหนึ่งโยชน์ สูง

เนื้อหานี้พูดถึงการเปลี่ยนแปลงของเวลาในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะเรื่องอสงไขยกัป และอันตรกัป ซึ่งมีการอธิบายถึงช่วงเวลาที่ยาวนานในการสร้างบารมีของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่ต้องใช้ความอดทนและความมุ่งมั่นหลากหล

3.1.1 คำแปลและความหมายของบารมี คำว่า บารมี มาจากคำว่า ปูระ ธาตุ แปลว่า เต็มเปี่ยม สูงสุด หรือสมบูรณ์ที่สุด หมายความว่า พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกพระองค์ต้องประพฤติปฏิบัติธรรมหมวดนี้ให้เต็มเปี่ยมหรือบริบูร

บทความนี้พูดถึงความหมายของบารมีในพระพุทธศาสนา ซึ่งมาจากรากศัพท์ที่หมายถึงการทำความดีอย่างสุดความสามารถ แบ่งเป็น 2 มุมมองคือ บารมีในฐานะบุญที่มีคุณภาพพิเศษ และบารมีในฐานะนิสัยการทำดี สรุปได้ว่า บารมีคื